Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Iedereen heeft unieke talenten

Iedereen heeft unieke talenten. De verhalen daarover zijn vaak talrijk. Succesverhalen van de mensen die het gemaakt hebben. Fortuinen hebben verdiend of de meest prestigieuze prijzen hebben gewonnen. Landen en grote organisaties leiden of de wereldverbeteraars. Het is de mythe van de held. De reis van de held. Het zijn de mensen die je terugvindt in encyclopedieën, op Wikipedia, in de jaarboeken e.d

 

Er is echter ook een hele grote groep mensen waar we maar weinig van horen. Ook zij hebben unieke talenten. Alleen deze talenten mogen ervan henzelf niet zijn of doen er niet toe. Het zijn de misfits, de buitenbeentjes, de mensen met een laag zelfvertrouwen. Mensen met vaak een hele moeilijke jeugd, met trauma’s. Ze vinden van zichzelf dat ze er niet mogen zijn. Ze vinden zich van weinig of geen waarde.

 

De waarde van deze mensen zit in hun verhaal. Hoe velen van hen, vaak pas op oudere leeftijd, het lef krijgen om weer vol te leven en hun unieke talenten in te zetten. Met vallen en opstaan. Doorleefde mensen waar we veel van kunnen leren. Het verhaal van echte helden. Het is de mythe van de misfit.

 

Schrijfster Lidia Yuknavitch is zo’n misfit. Kijk hieronder naar het verhaal van haar reis van misfit naar zelfacceptatie en zelfvertrouwen. Waardoor ze haar prachtige talenten kon gaan inzetten en anderen daarmee helpt. “To those who feel like they don't belong: there is beauty in being a misfit. Even at the moment of your failure, you are beautiful," zegt ze. "You don't know it yet, but you have the ability to reinvent yourself endlessly. That's your beauty." En dat geldt voor iedereen!

 

Geniet van haar verhaal (klik hier)!

 

Leiderschap voor elke dag

Bij leiderschap denken we altijd in het groot. En om onszelf een leider te noemen, vinden we moeilijk en soms arrogant. ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’. Maar leiderschap gaat niet alleen over het leiden van groepen, teams, organisaties en landen. Leiderschap is soms maar heel klein. Je doet iets voor een ander en je verandert daarmee zijn of haar leven. We kennen allemaal wel dat soort mensen en momenten, waardoor je leven veranderde of je een prachtige ontwikkeling doormaakte of soms zelfs dat je leven werd gered. Kleine dingen die mensen doen, die een diepe indruk achterlaten.

 

Drew Dudley noemt het ‘lollypop moments’. Het zijn de momenten die de persoon in kwestie haar hele leven lang meedraagt en onthoudt en die jij je misschien niet eens meer herinnert.

 

Ik ken dat soort momenten ook. Soms kleine dingen, die maken dat je dag weer helemaal goed is. Soms wijze lessen, die je je hele leven mag koesteren en inzetten. Zoals mijn eigen leidinggevende 26 jaar geleden, die zonder het te weten als een vader voor me was, mij inspireerde en wijze lessen leerde. Een maatje. Maar ook de serveerster in het restaurant, die door haar vriendelijkheid, gastvrijheid en openheid een klote dag weer goed maakte.

 

Ik vervul in het werk als leider, trainer, systemisch werker en coach soms ook deze rol. Soms heel klein, soms heel groot voor anderen. Regelmatig vertellen mensen mij dan, soms pas na maanden of jaren, wat ze van mij hebben geleerd of hoe ik hun leven heb veranderd. Ondanks dat ik het ‘normaal’ vind wat ik doe of deed, kan ik genieten van de feedback en waardering die ik dan krijg.

 

Vroeger genoot ik van deze mensen en momenten. Maar ik zei het deze mensen niet. Maar dat is wel veranderd. Ik vind het fijn om de mensen die mij in het leven deze ‘lollypop moments’ bezorgen, daarvoor te bedanken. En hen te laten weten, hoe klein of normaal wat ze doen voor hen mag zijn, zij een fantastisch effect op mij of anderen hebben of hebben gehad. Mijn oude leidinggevende heb ik 20 jaar na dato het alsnog vertelt. Wat een prachtig gesprek hebben we daarna gehad en nog jaarlijks eten we een hapje met elkaar. Of de bediening in het restaurant, die van mij te horen krijgt hoe fijn en welkom ik me voel. Vanochtend heb ik het ook weer gedaan in de fitness. Elke keer als begeleider Coen er is, is er een prettige sfeer en wordt er veel gelachen. Ik heb hem vertelt dat als hij er is, hij altijd zorgt voor een fijne en positieve energie in de zaal. Hij lachte en bedankte me voor mijn compliment. “Ik doe gewoon wat ik doe, en vind het leuk wat ik doe”, zei hij.

 

Leiderschap zit hem vaker in de kleine dan grote dingen. Ik wens jullie veel ‘lollypop moments’ toe!

 

Veel kijkplezier bij het verhaal van Drew Dudley (klik hier)!

 

Golden Circle

‘Bijzonder en opmerkelijk toch, dat de waarom-vraag weinig meer wordt gesteld. Dat staat in schril contrast met kinderen van ruim 3 jaar oud. Dat is de ‘waarom-leeftijd’ en de meeste van ons met kinderen herkennen deze periode nog heel goed. Papa, waarom is de lucht blauw……..?, mama, waarom is het gras groen……..?, papa, waarom moet jij werken……..?, het ging maar door! Ik kan me herinneren dat ik op een gegeven moment door al mijn antwoorden heen was en snel op een ander onderwerp over ging. Wil Wouter een koekje……?’

 

Als volwassenen houden we ons voornamelijk bezig met de hoe-vraag. Blijkbaar omdat waar we mee bezig zijn zo vanzelfsprekend is. Wat we doen staat blijkbaar ook niet echt meer ter discussie, laat staan waarom we het doen. En dat is meestal ook de volgorde waarin we handelen. We kijken eerst naar het ‘hoe’, dan naar het ‘wat’ en dan pas naar het ‘waarom’. Zo doen en presenteren de meeste organisaties zich ook, eerst ‘hoe’, dan ‘wat’ en dan pas ‘waarom’. Uit onderzoek blijkt echter dat juist de best presterende organisaties deze volgorde omgekeerd hanteren. Eerst ‘waarom doe ik wat ik doe’, dan ‘wat heb ik nodig om dat te bereiken’ en dan pas ‘hoe doe ik dat dan’. Kijk eens naar het prachtige filmpje van Simon Sinek over de Golden Circle, dat hierover gaat.

 


En wij zouden ook vaker in die volgorde moeten denken. ‘Waarom doe ik wat ik doe?’, ‘Wat vind ik echt belangrijk in het leven en doe ik daarvoor op dit moment de juiste dingen?’ en dan ‘Hoe zorg ik ervoor dat ik die dingen doe, die ik echt belangrijk vind?’ Zoek eens een rustig plekje op en probeer deze vragen eens voor jezelf te beantwoorden. Het levert vaak mooie inzichten op! En ook reacties als, dat zou ik vaker moeten doen!’

 

Succes met de beantwoording!